Terytorium parafii

Rąpin, Grotów - (5 km), Lubiatów - (15 km)

Historia parafii

Pierwszą wzmiankę o Rąpinie odnajdujemy w źródłach historycznych mówiących o założeniu tej miejscowości w 1747 r. Otrzymała ona wówczas nazwę Eschbruch. Przypada to na okres wykonywania prac melioracyjnych i osuszania terenów nadnoteckich. Rozłożona w kierunku ze wschodu na zachód przecina drogę łączącą Drezdenko – Międzychód. Trudnodziś ustalić, które domy zbudowano jako pierwsze. Należy przypuszczać, że skupiały się oneprzy trakcie do Drezdenka. W dalszej kolejności zabudowania powstawały w kierunku wschodnim i zachodnim od tej drogi. Świadczyć o tym może lokalizacja szkoły, kościołai cmentarza. Początkowy okres kolonizacji terenów wokół Drezdenka, dotyczy to również Rąpina (Eschbruch), był raczej umiarkowany. Silny wzrost gospodarczy rozpoczyna się w latachsiedemdziesiątych XIX w. W 1880 r. połączono szeroką, utwardzoną drogą Drezdenko z Międzychodem. Miało to duże znaczenie dla dalszego rozwoju Rąpina – Eschbruch.Przemiany, jakie wówczas nastąpiły widać w samym budownictwie, gdzie dotychczas powszechnie stosowany tzw. pruski mur, zastąpiły domy murowane z czerwonej cegły.Dotyczy to nie tylko budynków mieszkalnych, ale również zabudowań gospodarczychi inwentarskich. Przemiany nastąpiły również w uprawie roli. Istniał tu także drobny przemysł drzewny.Wieś była dobrze zorganizowana od strony społeczno – kulturalnej, co szczególniewidoczne jest w okresie międzywojennym. Posiadała ona sale zebrań, bar i trzy sklepy.Istniały też stowarzyszenia: Klub Kombatantów i Liga Kobiet. Działała też szkoła podstawowa.Zachowane ślady dokumentacji kościelnej, świadectwa żywotności chrześcijańskiej w Eschbruch (Rąpin), nie wykraczają poza połowę XIX stulecia. Wieś zamieszkiwała ludnośćwyznania ewangelicko – augsburskiego. Zachowane nazwiska z 1840 r.: Kriese, Permetzki,z lat 1914 – 1918: Troschke, Blendorf, Behlendorf, Nitzner, Laube, Kuhlmann, Kruschel,Rosko, Gotzke, Spermann, Scheidech wskazują, że tereny te zamieszkiwała ludność polsko –niemiecka. Z relacji pierwszych osadników po 1945 r. wynika, że wśród mieszkających tuprzed II wojną światową rodzin, były też zgermanizowane rodziny pochodzenia holenderskiego. Nie znamy dokładnej daty erekcji ewangelickiej parafii w Eschbruch.Jedynie wiadomo, że pastor rąpiński obsługiwał również zbory w Marzeninie i w Grotowie.Na strychu kościoła w Rąpinie zachowały się dwie tablice nagrobne. Pierwsza o treści: „Hieruhet in Got der Pastor G. Berthold gest 15 Juli 1853”, druga: „Hier ruhet in Got der Pastor W. Berthold gest 30 Martz 1857”. Te tablice świadczą o istnieniu protestanckiego zboru naterenie wsi Rąpin.Zbór protestancki, przejęty przez katolików w 1945 r., został zbudowany w latach1898 – 1903 w stylu neogotyckim z jedną wieżą. Orientowany jest z północy na południe, osadzony na fundamencie kamiennym. Ściany wykonane z cegły palonej. Posadzka nawy głównej wyłożona czerwoną cegłą, prezbiterium, nieco podwyższone, posiada osobną posadzkę z płytek ceramicznych. Stolarka w świątyni wykonana prawdopodobnie w Drezdenku w latach 1902 – 1903. Ołtarz główny ustawiony jest w centrum prezbiterium natle trzech łukowych okien. Większe, środkowe okno, zabudowano witrażem przedstawiającym Chrystusa Zmartwychwstałego, dwa boczne witraże motywami roślinnymi. Okna nawy głównej wyposażono w witraże z czystego szkła. Nawa ołtarzowa murowana była z cegły i nakryta płytą piaskowca. Nastawa ołtarzowa, bardzo skromna, wykonana była z drewna, a jej centrum stanowił krzyż. Po prawej stronie ołtarza ustawiono chrzcielnicę z piaskowca, natomiast po lewej, w nawie zboru, drewnianą ambonę. Zbór oddano wiernym do sprawowania liturgii pod koniec 1903 r.,świadczą o tym napisy na kilku sprzętach znajdujących się w świątyni.Organy wykonane w Szczecinie przez B. Bruneberga zainstalowano w świątyniw 1903 r. W tym samym roku L. Bengesch ofiaruje dla zboru żyrandol oraz 6 bocznychkinkietów, co potwierdza napis na podstawie żyrandola. Z tego samego roku pochodziumieszczony na wieży dzwon w tonacji „fis”. Na cynkowym naczyniu umieszczonymw czaszy chrzcielnicy widnieje napis: „Gesch. V. Johanes Grundler, Pfarer in Eschbruch 1887– 1905”. Ostatecznie o dacie oddania świątyni do użytku w 1903 r. przesądza tekst wyryty napodstawie pucharu – wazonu o treści: „Gewidmel von der ev. Frauenhilse Eschbruch zum 25 Jahr Jubilaum der Kirche 22 X 1928”.Z zapisu na czaszy chrzcielnicy należy wnioskować, że przed 1898 r. istniała inna świątynia, zapewne wybudowana z chwilą zakładania wsi, jak to miało miejsce we wszystkich okolicznych miejscowościach. Potwierdzają to również wspomniane tablicenagrobne zmarłych pastorów, a także pochodzące z połowy XIX w. mogiły na miejscowymcmentarzu. W latach 1857 – 1888, za czasów pastora Johannesa Grundlera, wybudowanobudynek plebani wraz z zabudowaniami gospodarczymi. Pastor utrzymywał się z ofiar, które składali wierni za posługę duszpasterską, jak również z dochodów, które przynosiło gospodarstwo rolne.Parafia ewangelicka w Eschbruch obejmowała miejscowości: Eschbruch (Rąpin),Marienthal (Marzenin), Modderwiese (Grotów) i Lubiath (Lubiatów).

•  poprotestancki,

• neogotycki,

• zbudowany w latach 1898 – 1903; fundament z kamienia krzemiennego, mury z cegły klinkierowej, pokryty blachą cynkową, sklepieniekościoła drewniane,

• organy wykonane przez B. Brunberga ze Szczecina          w 1903 roku,

• witraże: Chrystus Zmartwychwstały i Jan Paweł II
,

• prezbiterium: na głównej ścianie krzyż drewniany wykonany przez rzeźbiarza Longina z Zakopanego w 1984 r.,

•  poświęcony w 1946 r.